Bu seanslara başlamadan önce çok zor bir dönemden geçiyordum. Yaşadığım yoğun stresin ardından vücudum artık buna dayanamaz hale gelmişti ve şiddetli kas ağrıları çekiyordum. Beni bu seanslara başlatan da işte bu kas ağrıları oldu. Bu benim için bir dönüm noktasıydı. Katıldığım seanslar sayesinde kendimi anlamaya başladım. Eskiden kendimi değersiz, güçsüz ve zayıf biri olarak görürdüm. Yersiz korkular ve kaygılar yaşam kalitemi o kadar düşürmüştü ki, içimden hiçbir şey yapmak gelmiyordu. Her seansın sonunda, nelerin üstesinden geldiğimi fark ediyordum. O "güçlü ve değerliyim" hissi inanılmaz derecede motive ediciydi. Kendi kendime, "Vay canına, kendine ne kadar haksızlık etmişsin; nelerin üstesinden geldiğinin farkında bile değilsin," diyordum. Aileme derinden bağlı olmama rağmen, onlara karşı aynı derecede öfke de duyuyordum. Çocukluğumu doyasıya yaşama fırsatım olmamıştı ve çok erken büyümek zorunda kalmıştım. Bu seanslar sayesinde ebeveynlerimin üzerimdeki olumsuz etkisinden kurtulmak bana inanılmaz bir enerji verdi. Onlara duyduğum öfke kayboldu ve yerini sevgiye bıraktı. Artık ailemle harika bir ilişkim var ve onları özlüyorum. Lise yıllarımda sağlık sorunları nedeniyle uzun süre tedavi görmüştüm. Yaşadığım bazı olumsuz deneyimler yüzünden doktora gitmek benim için korkutucu bir hale gelmişti. Seanslardan sonra doktora gittiğimde kendimi o kadar rahat ve sakin hissettim ki buna inanamadım. Çok mutluydum ve kendimi tebrik ettim. Çok zorlu seanslar geçirdiğim, nefes alamadığım ve tüm vücudumda ağrılar hissettiğim zamanlar oldu. Ancak her seansın ardından vücudumun hafiflediğini hissediyordum. Bu yüklerden kurtuldukça kendimin daha fazla farkına varmaya başladım. Eskiden hep kendimi değil, etrafımdakileri düşünürdüm. Şimdi ise durum tam tersi: "Önce ben, sonra diğerleri," diyorum. Ayrıca kimseye yetişmeye çalışmamam gerektiğini de fark ettim. Bu yüzden olayları akışına bırakıyor ve rahatlıyorum. Kısacası, artık kendimi seviyor ve kendime değer veriyorum. Duygularımı kontrol edebiliyorum. Eskiden hayal bile edemediğim bu şeyleri artık hayatıma uygulayabiliyorum.

Duygu yönetimi terapisi almaya başladığımda hayatımda köklü değişiklikler olacağını öngörüyordum; ancak elde ettiğim sonuçlar beklentilerimin çok ötesine geçti. Koçum Elif Nesibe Temiz, bana yalnızca duygularımı nasıl tanımlayıp yöneteceğimi öğretmekle kalmadı, aynı zamanda iç huzuru bulma yolculuğumda da bana rehberlik etti. Terapi süreci boyunca özgüvenim arttı ve ilişkilerimde daha etkili iletişim kurmayı öğrendim. Koçumun profesyonelliği ve samimiyeti, her bir seansın verimli ve anlamlı geçmesini sağladı. Bireysel ihtiyaçlarımı anlayıp kişiye özel çözümler sunması, duygusal dengenin önemini kavramama yardımcı oldu. Bu eğitim hayatımı olumlu yönde dönüştürdü ve aldığım destekten son derece memnunum. Duygu yönetimi becerilerini geliştirmek isteyen herkese bu terapiyi gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Ali Topdağ

Seanslara başlamaya karar verdiğimde, yıllardır kendim için bir şeyler yapmak isteyip de yapamadığım için suçluluk hissediyordum. Neler olup bittiğine veya sürecin nasıl ilerleyeceğine dair hiçbir fikrim olmamasına ve genel olarak bu tür konularda mesafeli bir yapıya sahip olmama rağmen, Nesibe Hoca'ya duyduğum derin değer ve güven nedeniyle onunla başlamaya karar verdim. Bu tür seanslara katılabilmek için öncelikle o güven duygusuna sahip olmam gerekiyordu; duygusal koçluk partnerim de bu güveni kazanmama yardımcı oldu. Seanslara başladığımda, dürüst olmak gerekirse, küçük günlük pratikleri istikrarlı bir şekilde uygulayamıyor ve çoğunlukla unutuyordum. Yine de her seansta o duygunun içine girmeyi ve hatta onu derinlemesine yaşamayı başardım; buna ben bile inanamıyordum. Seanslar oldukça zorlu geçebiliyor. En zorlu süreçlerden tekrar geçmemiz gerekebiliyor; çünkü yüzleşme olmadan çözüm de olmuyor. Bu seanslar sayesinde; çocukluğumdan, evliliğimden ve ilk annelik deneyimimden bu yana içimde biriktirdiğim en baskın duyguyu ve onunla iç içe geçmiş diğer duyguları keşfettim. Hayatımın her alanına sirayet etmiş bir suçluluk duygusuyla ve bunun beraberinde getirdiği değersizlik, yetersizlik, yas ve öfke hisleriyle yüzleştim. Sürekli savunma halinde olduğumu ve kendimi korumaya çalıştığımı fark ettim. Gerçek benliğimizle tanışmak ve onu keşfetmek uzun ve zorlu bir yolculuktur; bu seanslar benim yolculuğumu hızlandırdı. Başkalarını memnun etmeye çalışmadan önce, "Ben gerçekten ne istiyorum?" diye sormayı öğrendim. Üstelik bunu bencillikten değil, samimiyetle ve iyi niyetle yaptım. Seanslar çok zorlu geçse de, yargılanmadan dinlenmek ve duygularımı olduğu gibi ifade edebilmek bana büyük bir rahatlama sağladı. Yargılanmamak benim için hayati önem taşıyordu çünkü ailemde sürekli yargılayıcı tavırlar sergileyen insanlarla yaşamak zorundaydım. Kendimi anlamayı öğrenip suçluluk duygusunun yerini gerçek benliğimle barışma hissi aldığında, o yargılamaların azaldığını; hatta yargılamalar devam etse bile benim hislerimin değişmediğini mutlulukla fark ettim. Herkesin kendine has bir hikayesi ve kendine özgü zorlu sınavları vardır. Benim düşüncem hep şuydu: "Ben kimim ki yaşadıklarımı sorun olarak göreyim? İnsanlar neler yaşıyor... Benimkisi şımarıklık." Ancak bu seanslardan sonra anladım ki, her sorun onu yaşayan kişi için önemlidir. Sıkıntılarımın küçümsenmemesi gerektiğini ve üzerimde yarattıkları tahribatın inkâr edilemeyeceğini fark ettim. Bunu inkâr etmedim. Ve bunu yaptığıma çok memnunum. Şükürler olsun. Kendime doğru bir adım attığım için mutluyum. Bu adımı Nesibe ile atmak harikaydı; o, bu işi ciddiyetle ve gerçek bir özveriyle ele alan, güvenilir bir dost oldu.

Her şeyden önce, seanslar sırasında benim için en önemli husus, karşımda yer alan kişinin sahip olduğu bilgi birikimiydi. Eğer bana sıradan yanıtlar verilmiş olsaydı, seanslarımızdan bu denli faydalanamazdım. Profesör Nesibe, yönelttiğim her soruda konuyu farklı açılardan ele aldı ve özgün örnekler sundu. Bildiğimi sandığım konuları aslında tam olarak kavramadığımı fark etmemi sağladı; her seferinde bakış açımı genişletti. Sürekli kendimi suçladığım anlarda aslında kendime haksızlık ettiğimi bana gösterdi. Derinlikli çözüm önerileriyle öfkemi nasıl yönetebileceğimi öğretti. Gerçek şu ki, bu alanda onun kadar donanımlı çok az insan vardır.

Merhaba Nesibe Hanım, bir yıldır yakın bir kız kardeşimi kaybetmenin acısını yaşıyordum; sizinle gerçekleştirdiğimiz yas atölyesinden sonra inanılmaz bir rahatlama hissettim. Yas atölyesinden önce her gün ağlama nöbetleri geçiriyor, kendimi çok mutsuz ve üzgün hissediyordum. Bu durum yaşam kalitemi düşürüyordu. Kardeşimin kaybını kabullenemiyordum. Beni sabırla ve büyük bir özveriyle dinlediniz. Emekleriniz ve ilginiz için çok teşekkür ederim, Allah sizden razı olsun. Sizinle tanıştığıma çok memnunum.

Nesibe ile her konuştuğumda, sanki birisi oturup kitaplar okumuş, derinlemesine araştırmalar yapmış ve sırf benim için, benim kaygılarıma yönelik zengin argümanlar hazırlayıp bana sunmuş gibi hissediyorum. Kendi sözlerine o denli yürekten inanıyor ve ikna kabiliyeti o kadar güçlü ki, bazen kendime bile inanmadığımı fark ediyorum. Yılların emeğiyle harmanladığı bilgi ve deneyimini, koçluk yaptığı kişilere cömertçe sunuyor. Onunla gerçekleştirdiğimiz seanslar sadece ezberlenmiş kalıplardan ibaret değil; aksine, derin bir bilginin ve samimiyetin ürünü. Ertelediğim ve bir kenara ittiğim yönlerimi bana hatırlattığı ve içimdeki çocuğu şefkatle kucaklamamı sağladığı için Nesibe'ye çok şey borçluyum.

Seanslara başladığımda hem tembel hem de korku dolu hissediyordum. Başkalarına kendimi açmaktan korkuyor, kendimi tanıtmak konusunda ise üşengeç davranıyordum. Ancak daha ilk seansta bile hızlı bir açılım süreci yaşadım. Karakterimi yargılamadan, tüm detaylarıyla anlamaya odaklanmanız bu korkuyu aşmama yardımcı oldu. Artık, ele alacağımız konular bazen beni tedirgin etse de, kendimi açmaktan korkmuyor ya da konuşmaya üşenmiyorum. Seanslara, duygularımı düzenleyemediğimde hissettiğim rahatsızlık nedeniyle başlamıştım. Her bir seans farklı bir açılım sağladı ve her biri, duygularımı düzenleme sürecimde bir adım daha ileri gitmeme yardımcı oldu. Ailemle ilgili yaşadığım açılımlar sayesinde onlarla daha sağlıklı bir iletişim kurmaya başladım. Yaşadığım ikilemlerin ve çatışmaların altında yatan duyguları daha doğru bir şekilde tanımlamayı öğrendim. Farkındalığım arttı ve bu farkındalıkla birlikte artık çaresiz hissetmiyorum. Bazen size danışarak, bazen de kendi başıma çözümler üreterek, bu durumlarla ilgili neler yapabileceğime odaklanabiliyorum. Oysa eskiden bir şeyin farkına vardığımda, yaşananları mantığa bürümeye çalıştığım için duygularımı görmezden gelirdim. Şu anda ise bunu yapmıyorum.