Elif Nesibe, 11 yaşında haber yapmaya başlayan bir kız olarak büyüdüğünde gazeteciliğe ilgi duymaya başladı. Çocukken anlattığı komik haberlerin gerçek versiyonlarını yapmaya başladı. Ancak ondan hemen önce, üniversitede aldığı sinema eğitimi ve çektiği kısa filmler, hayata vizörden bakma yeteneğini ortaya çıkardı. Bir hikâye yazarken ve film yönetirken, kendi yaşam filmini ve bu filmle alabileceği ödülleri düşünmeye başladı. Filmi izlemek ve iyi bir film seçmek için de en az film yapmak kadar beceri gerektiğini fark etti. Yazdığı film eleştirileriyle, bir kişinin kendi filmindeki hatalardan çok başkasının filmindeki hataları bulmanın daha kolay olduğunu anladı. Kişinin kendine gelince ne kadar zayıf olduğunu, sadece eleştiride değil, her konuda fark etti.

Sonra dergi macerası başladı. Bir olayın 5N 1K’sının aslında buzdağının görünen kısmı olduğunu, konuları derinlemesine anlamak için altıdan çok daha fazla soruya ihtiyaç duyulduğunu gördü. Yaptıkları haberlerle çözmeye çalıştıkları toplumsal sorunların, aslında bireyden ve onun ait olduğu aileden geçtiğini fark etti. Kişi ve aile dönüştürülmeden toplumun da dönüştürülemeyeceğini anladı. Uzun yıllardır sürdürdüğü aile ve çocuk dergiciliği kariyerinde bu dönüşüme elinden geldiğince katkı sağlamaya çalışıyor. Ebeveynliğin ve anne-babalığın, deneyim ile bilginin harmanlanmasıyla en güzel hâline evrilebileceğini savunuyor. Okumaktan, araştırmaktan ve yazmaktan hiç yorulmayan biri olarak inandığı aile okulunun bir öğrencisi oluyor.

Yaşadıkları ve hissettikleri, duygularını anlamaya yöneltiyor ve böylece duygusal koçluk yolculuğu başlıyor. Gazetecilikte olduğu gibi, koçlukta da güçlü sorular sormaya devam ediyor. Ancak bu kez, sorular karşısındaki kişinin Hayat gazetesindeki kendi manşetini değiştirmesi için. CPD onaylı duygusal, aile ve ebeveyn koçu olarak Elif Nesibe, başkalarından önce kendisine koçluk yapmaya çalışıyor.